Afgelopen jaar was ook het jaar van Smikkelbaard. Een zwaar uit de hand gelopen grap van Richard Foster en mijzelf. We hadden van te voren vooral een plan om wat releases te doen van vrienden. Totaal niet verwacht dat er zoveel aandacht voor zou zijn en ook zeker niet dat er zoveel toffe reacties en aanbiedingen voorbij zouden komen. Het begin allemaal met het plan om een release te doen voo Gul Night Out. Een release van de meest maffe band die ik in de afgelopen jaren ben tegengekomen in de stad. Het plan wordt groeit en is tot op de dag van vandaag nogsteeds in ontwikkeling. Uiteindelijk komen er een aantal andere vrienden die ook iets willen doen met het label. Als eerste is daar SCMB die al jaren rondlopen met het maken van hun debutplaat. Dat plan blijft ook maar groeien en we hebben ze...

Smikkelbaard is een label voor muziek. In samenwerking tussen Subblicious & Incendiary Magazine Muziek die soms wat afwijkt of "anders" is dat wat er op de radio/tv te horen is. Wat is er dan zo anders aan? Het is soms raar, luid, poetisch, geschreeuw en kortom niet wat je verwacht. of zoals Richard het mooi kan vertellen: "Loud, alien and rude" were the words in the ad that fist attracted Nikki Sixx and Tommy Lee to the talents of guitarist Mick Mars. History was made and the value of hairspray soared as The 'Crüe battered all into a stonewashed cul-de-sac. Even if the sonic damage is done, we ask: why should the tie-dyed, high-heeled hoolies of Mötley Crüe have all the fun? Sounds of a loud, alien and rude natureis what Smikkelbaard churns out, too. Obdurately underground, (we gained our "Anderson Shelter proficiency" badges this spring), "Stoere Leidse", stuffed with...

SMIKKELBAARD #002 brengt vandaag de 2de release uit het is "VAN DIER TOT DIER" van de leidse "DE DRIE DIEREN" Afgelopen zaterdag hadden we zonder dat de meeste het wisten ook meteen de releaseparty samen met SPILT MILK en HAPPY DEMONS. Als je er bij was tof zo niet jammer joh! "Trying to be their very own, ever so slightly human version of an Edward Barker cartoon, Drie Dieren inflict a groovy sonic death by a thousand rapier cuts. Trippy and flexible and boasting that touch of steel that Barrett or Hammill secretly packed in their punch, there’s no sign of any pastoralist fiddle de dee: this is stoere Leidse prog without any Focus, coming at you from the amalgam of squats, old factories and dilapidated weavers cottages that host the underground. Imagine cheesecloth never happened and Patchouli was on the banned substances list. Imagine the Seeds...