12inch remix

Met het behalen van release #039 op Smikkelbaard leek het ons goed om eens terug te kijken. Uiteindelijk zijn we toch alweer een tijdje bezig en hebben we best wat leuke dingen uitgebracht.

Het idee was om te zien of we misschien wat ‘pareltjes’ onder de aandacht konden brengen. Kortom remix van de catalogus. Nu is het altijd goed om het ergens aan te koppelen dus waarom niet stof van het 12inch format blijven en vrienden uit te dagen om aan de slag te gaan.

Nu dus de eerste uit de reeks. Het origineel is van Tim Chase van zijn album Master of Energy. In eerste instantie bedoeld was mooie release van Tim en zijn lo-fi songwriters talent. Toen het zover was wou hij toch even wat extra aandacht besteden aan de home-taped versie vandaar dat er toch nog een beetje ‘polish’ op die release zat 🙂

Guy from Zeeman melde zich bij ons voor het nummer ‘Pink Sunglasses’ of hij daarmee aan de slag mocht gaan. Natuurlijk en binnen een paar dagen was er al een resultaat.

Natuurlijk weer met een mooie omschrijving erbij:

“Ah… 12 inch remixes, unloved, unplayed and bringing back the days of chinos, ” smart” shirts with kack ties and Jimmy Sommerville haircuts or looking like THE SPAWN OF jANET sTREET pORTER. (CaPS intended). These records were often interminable. they never seemed to end and didn’t really sound like anything apart from a herd of zebras let loose in your kitchen. There was NOTHING good about them, the good ones (Donna Summer, Chic, New Order, Talking Heads, Simple Minds’ I Travel) were lost in a vast ocean of releases from Stock Aitken & Watereddown, or nobbers like The Blow Monkeys. Maybe hindsight plays tricks, but they all seemed to follow a squeaky clean, polished 80s drums sound that sounded like a collapsing Ikea wardrobe. Dancing to them was akin to rowing on a slave ship. It had to be done, as that girl you fancied from the lower sixth was dancing to Mel and Kim’s Respectable (ble-ble-ble-ble-ble) and if you wanted a chance to pop your cherry there was nothing to do but cautiously sway along. The sound of Rishton, or Widnes, or Felling on a Saturday night. No wonder joy riding took off. (P.S. There’s a lot to be said for ecstacy in 1988, and that was reflected in the very good 12’s that started to appear.) Anyway; I bet none of the current vinyl hounds posing with their cabinets of vinyl (like a C21st take on Victorian antique and curio hunter-appropriation behaviour-ah) don’t have the Alive and (S)icking remix of Simple Minds. I have. And let me tell you, it’s shit.

Oh what the hell; Smikkelbaard loves the shittier side of everything when it comes to good taste and clean table manners, so we’ve decided to remix all of our back catalogue and bring attention to this unloved cousin of the current vinyl trend. Even if it makes your ears bleed. There was nothing good about the 12″ remix and we are here to remind you of that. Hope you like what aural spaghetti our artists have made of their own work! Yowsa! Yowsa! Yowsa!”